Na stosunku Śmigłego do Sosnkowskiego

„Na stosunku Śmigłego do Sosnkowskiego w latach 1935—1939 bardziej miało ważyć — jak możemy oceniać — wewnętrzne przekonanie, że jest po prostu człowiekiem mniejszego formatu, umysłowością niższego lotu. A to musiało, obok kompleksu „młodszego kolegi", rodzić w nim kompleks niższości, nad którego przejawami nie zawsze potrafił zapanować.
Najwymowniejszą tego ilustracją jest okoliczność, że o ile SmigłyRydz zawsze akceptował — jak podkreśla sam Sosnkowski — jego propozycje czy postulaty jako przewodniczącego Komitetu Wyższej Szkoły Wojennej oraz uchwały Komitetu do Spraw Uzbrojenia i Sprzętu, formułowane przecież pod przemożnym wpływem Sosnkowskiego, o tyle zdecydowanie odrzucił dwukrotne oferty Sosnkowskiego utworzenia przezeń rządu, opartego na znacznie szerszej niż sanacja bazie społecznej, przewidującego współdziałanie ze stronnictwami pozostającymi w opozycji do obozu rządzącego. Po ustąpieniu Kościałkowskiego w maju 1936 r. Śmigły odrzucił ofertę Sosnkowskiego po to jedynie, by na stanowisko premiera powołać osławionego Felicjana Sławoja Składkowskiego.
Głęboko urażony Sosnkowski zaczął popierać rozwój ruchu klubów demokratycznych, co stopniowo doprowadziło do pewnej konsolidacji sił antysanacyjnych w łonie inteligencji. Widomą tego oznaką było powstanie w 1937 r. Stronnictwa Demokratycznego.“(1)